// Zorg algemeen

Boezemfibrileren en duursport

Beste mensen,
Elke keer hoor en lees ik weer de relatie tussen duursporten en boezemfibrileren. Als ik mij weer eens meld in het ziekenhuis met AF is steevast de reactie: ‘zeker een duursporter’. Nu is duursport nogal een subjectief begrip. Zo vind ik een avondje fietsen van dik 2 uur niet zoveel, maar voor anderen is dit misschien wel een “duursport”.

Over boezemfibrileren en duursport heb ik de volgende vragen:
1 wat is nu eigenlijk het probleem cq wat gaat er fout in het hart bij duursporten in relatie tot AF. Anders gezegd wat doet duursport met het hart waardoor er AF ontstaat.
2 is “de schade” die is aangericht door de duursport onuitwisbaar.
3 wat zijn de do's en dont's mbt duursport (bijv racefietsen) en (vatbaar voor) AF. Zowel voor als na een ablatie.

Met dank en groet

0

Rapporteer

We zullen uw aanvraag zo snel mogelijk verwerken.

RAPPORTEER ONDERWERPANNULEER


7 REACTIES

  • G A avatar
    heer ,Ben zelf een fervent fietser, vaak georganiseerde wielren- en mountainbikevakanties in de bergen.Daarnaast doe ik ook nog aan hardlopen en badminton.In 2010 heb ik voor het eerst na een periode van stress bij de badminton naar mijn idee boezemfibrilatie achtige verschijnselen gehad waarbij mijn hartslag van slag raakte tijdens een zwaar enkelspel en moest toen voortijdig stoppen maar kreeg mijn hartslag niet onder controle en raakte een beetje in paniek. Had ook mijn polar om en mijn hartslag was boven de 200 toen ik de eerste hulp belde en ik duizelig werd. Later bleek ik na omeprazol te krijgen voor mijn slokdarmklachten ook deze hartproblemen en druk op mijn borst sterk te verminderen. Wel toen nog soms bij bijv een snelle start met mountainbike gehad dat ik me niet goed voelde en mijn hart van slag raakte en ik een kwartier langs de kant moest staan. Dit heb ik paar jaar niet echt gehad en laatste jaren af en toe. Afgelopen maanden echter veel vaker, tegelijk met veel meer refluxklachten en dat ik de lucht niet uit mijn keel krijg en als dat wel meermaals lukt komt mijn hart daarna ook weer tot rust en kan ik vaak daarna weer normaal vol doorgaan. Heb ik net een pauze gehad met veel drinken gaat het vaak de eerste meters ook even mis.Zo kreeg ik vorige week te horen dat met mijn holterregistratie van een fietsrit waarbij ik het misgaan wilde registreren (en daarvoor expres geen omeprazol geslikt) dat ik na halverwege pauze met drinken en ik weer opstapte en ging fietsen (waarbij de heenweg ook al slecht voelde en ik ook door bleef trappen terwijl het misging) dat ik toen een hartslag van 300 heb gehad (heb toen ook zeker even wat gevoeld, al voelde dat meer als een sterke overslag) en die dag heb ik ook 280 gehad. Dit terwijl mijn eigen metingen een enkele keer 230 en 240 hebben getoond toen het ook echt fout was.Overigens ik lijk het dus altijd onder controle te krijgen als ik gelijk even stop als het niet goed voelt, 10min blijf staan, lucht opboer en dan weer rustig gaan. Vaak heb ik dan de rest van de dag geen probleem en kan ik de hartslag dan ook zonder problemen hoog op laten lopen.Mijn vragen:1. Zal dit bij mij ook om boezemfibrileren gaan en hoe gevaarlijk kan dit zijn. Ik ben overigens hierbij nooit buiten westen geraakt en ook geen pijn op de borst, alleen voel wel zuurtstof wegtrekken in benen en hoofd en voel me dizzy.2. Kan dit veroorzaakt worden door bekneld raken van de nervus vagus door opkomend middenrif? Cq roemheld syndroom? Ik voel altijd dat in mijn keel de lucht vastzit maar er ook niet uitwil. Vooral on die momenten gaat het mis.3. Wat is de remedie in mijn geval? In geval van bekneld raken nervus vagus ook een ablatie? Of eerder bepaalde medicijnen.Overigens bijv 2 weken geleden op zondag veel last en dan een week later zonder problemen 150 km op hoge snelheid en hartslag en 1 en al persoonlijke records gereden op klimmetjes plus afdalingen. Dus het kan heel erg verschillen.Heb nu het gevoel dat ik mijn vragen niet goed kwijt kan bij de cardioloog.Ik hoop dat ik hier meer geluk heb. Zou mijn veel waard zijn ...Alvast bedankt.Gr

    0
  • H A avatar
    Na hedennacht voor de derde keer geconfronteerd te zijn met boezemfibrileren heb ik deze site gelezen.De eerste keer 2 jaar geleden, toen in april dit jaar en nu weer.Inmiddels heb ik een lichte Betablokker, bloedverdunners, maagbeschermer en al een paar jaar een licht pilletje voor hoge bloeddruk.Ik ben 69 jaar en nog steeds duursporter op de racefiets. Nu met kleine rondjes van 70 km. Ook eergisteren in de Nijmeegse heuvels.Alle grote toertochten waren mijn deel tot een paar jaar geleden. De laatste grote prestatie van mij was voor het 5e jaar de Alp d'Huzes. 6x de klim.Mijn zoon heeft het woord Alp d'Huzes bedacht, dus ik "moest" wel, onder het motto: "zou ik dat nu ook kunnen".Vannacht was mijn schrikbeeld: de e-bike. Daar is verder niets mis mee, maar ik voel me daarvoor nog te jong.Ik ben blij te lezen dat sport goed is om boezemfibrileren te minimaliseren, ik ga dit zeker ook bespreken met mijn cardioloog in het Radboudziekenhuis. Ik ga uiteraard geen zware duursporttochten meer doen en wil graag bij onderzoeken mijn steentje bijdragen.

    0
  • L D avatar
    Dank voor uw stimulerende verhaal over de ablatie van AVNRT en over uw gevoel bij sporten. Ik hoop dat veel mensen her wat aan hebben.Ritmestoornissen kuinnen inderdaad miskend worden bij jonge mensen. Ik ken een paar gevallen van mensen die jaren voor paniek-aanvallen werden behandeld, maar ook een AVNRT hadden! Pas op! Niet iedereen met paniek-aanvallen heeft natuurlijk een ritmestoornis.

    0
  • L D avatar
    Vagotonus is inderdaad een lastig begrip; er worden boeken over geschreven, maar ik zal het proberen kort te houden. Het lichaam kent een gebalanceerd systeem om zaken als hartslag, ademhaling, huiddoorbleoding, spijsvertering te regelen; dit verloopt via de onderlinge verhouding tusse sympaticus (=stress/ sport/actie) en parasympaticus (=vagus; rust, verteren, slaap, groeien). Als beide hoog zijn is netto effect dus grofweg hetzelfde als wer beide laag zijn. Een vagotonus kun je dus niet altijd makkelijk zien, maar lage hartslag is wel vrij karakteristiek. Karakteristiek is dat na sporten de vagus overheerst. Dat komt omdat tijdens sporten de sympaticus eerst stijgt, maar reflectoir de parasympaticus ook stijgt, wat vervolgens, na stoppen van sporten kan aanhouden, als de sympaticus alweer gedaald is.Ik ken geen andere manieren om de vagotonus te controleren.Ook kan ik u niet verklaren waarom een eentonig trainingsschema die vagotonus meer laat stijgen dan een gevarieerd schema. Ik weet wel dat dat vaak zo is.Ik ben het volledig met u eens dat die vagotonus niet meer dan een trigger is. Boezemfibrilleren ontstaat inderdaad in de long-aderen, en niet in de vagus. Er zijn ook andere triggers voor boezemfibrilleren, die niets met de vagus te maken hebben. Er bestaat ook een vorm van boezemfibrilleren die juist bij stress op treedt, dus helemaal aan de andere kant van het spectrum. Kortom, we begrijpen nog heel veel niet. gelukkig realiseert u zich dat het willen beheersen van die triggers niet de oplossing is; het kan hooguit leiden tot iets minder vaak voorkomen van AF. U zult er gevoelig voor blijven.

    0
  • J v avatar
    Dag Dr. ,Uw bevlogenheid ontroert me. Wat bijzonder dat u, en ook de andere initiatiefnemers van Hartvolgers, na een drukke werkdag nog achter de computer kruipen om - opnieuw - vragen van patiënten te gaan beantwoorden.Maar u stelt patiënten zelf ook vragen, zoals hierboven. Ik lees al lange tijd mee en heb tot nu toe zeer geaarzeld om een reactie te geven.Maar wat u hierboven schrijft is zó herkenbaar voor mij, dat ik u mijn verhaal niet wil onthouden. Een leven lang problemen in een paar regels om u wat achtergrondinformatie te bieden.Wat is er veel veranderd sinds 1985, toen ikzelf voor het eerst geconfronteerd werd met (wat nu, 30 jaar later, blijkt te zijn) AVNRT.Als 20-jarige heb ik vooral meegemaakt niet-geloofd, en ook wel een beetje belachelijk gemaakt te worden. Hartklachten waren destijds voorbehouden aan 60plussers, voor de 20-jarigen werd het afgedaan als "stress".Er was nergens informatie te vinden. Als je er al naar zocht was het meteen verdacht en werd je al gauw gezien als hypochonder, als iemand die zich alleen maar bezighoudt met ziekte.Ik heb desondanks in mijn leven bijna alles kunnen doen en realiseren wat ik wilde. Het was echt lastig, met een hart dat altijd op de loer lag om dingen in de war te schoppen maar op een gegeven moment vond ik daar ook wel een modus in.Bijna 30 jaar later, op 51-jarige leeftijd, is bij mij de diagnose gesteld. Stomtoevallig. De ablatie was één dag in het ziekenhuis (Enschede) en sindsdien is mijn leven zó veranderd. Alleen het feit al dat je het vertrouwen in je lichaam terug hebt, is onbeschrijfelijk, en onbetaalbaar. Nooit meer rekening hoeven houden met een hart dat dingen in de war zou schoppen. Thuis op de bank is het allemaal niet zo'n probleem, maar op je werk is dat natuurlijk veel moeilijker. Als u aan het opereren bent zou u ook niet graag overvallen worden door een hartslag van 220! Na de ablatie waren de snelle ritmes voorgoed verleden tijd, maar is mijn hart met overslagen een tijd zeer onrustig geweest.Op de vervelendste momenten soms 18 keer per minuut. Kon allemaal geen kwaad, volgens mijn elektrofysioloog.Ongeveer een half jaar na mijn ablatie ben ik lid geworden van een sportschool, voor het eerst van mijn leven, omdat ik nu niet meer bang was om snelle ritmes uit te lokken.Het sporten heeft de overslagen vrijwel totaal doen verdwijnen. Van 18 keer per minuut naar plusminus 1 in de week. Ik herken totaal wat u hierboven schrijft, namelijk dat het sporten ritmestoornissen doet verdwijnen. Als ik op vakantie in het buitenland drie weken niet sport, komen ze terug.Span ik me drie keer per week flink in op de sportschool, dan heb ik nergens last van.Ik ben weliswaar geen duursporter, en heb geen boezemfibrilleren, maar ik ben wel een sporter die groot effect erv op het optreden van veel overslagen. Als ik jullie zou kunnen helpen met jullie onderzoek dan doe ik dat graag.Ook ben ik bereid en in staat om te betalen voor een life-style advies, waar ik eveneens graag aan meewerk.Ik vind het helemaal geen brutale vraag, maar een oprecht zoeken om het leven van heel erg veel mensen heel erg veel dragelijker te maken. groet,Je van Scheveningen

    0
  • J H avatar
    Geachte heer ,Dank voor uw uitgebreide antwoord. Dat de vagotonus toeneemt bij duursport en dat dit weer van invloed is op de nervus vagus en dat dat weer bijdraagt tot AF is mij helder. Het is mij alleen niet helder wat een vagotonus nu eigenlijk is en wat de uitingsvorm is van de verhoogde vagotonus, is het bijvoorbeeld te zien op een ecg (vraag1). Volgens mijn cardioloog heb ik een normaal hart en in rust heb ik ook een normale hartslag (dus niet laag), dus de hart kenmerken bij duursport zoals u die noemt heb ik niet. Bij mij is het in ieder geval heel opvallend dat ik altijd 's- avonds of 's-nachts AF krijg en dat daar altijd een avondje sporten aan vooraf ging. Ik begrijp dat ik met een gevarieerd trainingsprogramma en tambocor (die slik ik toevallig) die vagotonus naar beneden kan brengen. Zijn er nog meer manieren? (Vraag 2). Ik begrijp als sporter wel dat een gevarieerd programma beter is dan elke keer " hetzelfde rondje". Maar ik begrijp niet waarom en wat een eentonig programma fysiek doet met hart en de vagotonus negatief beïnvloedt (vraag 3).Op uw vraag of ik voor 'een lifestyle advies duursport' zou willen betalen is mijn antwoord volmondig JA. Ik zou in de ontwikkeling misschien ook wel in actieve willen bijdragen. Te meer ik toch het idee heb dat er relatie is tussen wijze van leven (rust na sport) en AF. Ik kan overigens hierover ook adviesvragen aan mijn sportarts met wie ik vroeger regelmatig contact had. Wel blijf ik van mening dat het echte probleem bij de longvenen zit en dat bovengenoemde activiteiten de trigger is. Is dit uw mening ook? (Vraag 4).

    0
  • L D avatar
    Een interessante en terechte vraag!Door duursport verandert er een aantal zaken in uw lichaam: de vagotonus neemt sterk toe, waardoor o.a. de hartslag trager wordt. Een trage hartslag (

    0

Je moet Inloggen om te reageren